Συν-κριτική για τις «Επιστολές σε ποιητή»


Βασίλης Ρούβαλης, Επιστολές σε ποιητή, Σαιξπηρικόν, 2013

Στο φύλλο της Εφημερίδας των Συντακτών (4/4/2015) δημοσιεύτηκε κριτικό σημείωμα του Χαράλαμπου Γιαννακόπουλου, σχετικό με το βιβλίο. Η βιβλιοπαρουσίαση έγινε σε συνάρτηση με δύο ανάλογης λογικής εκδόσεις (Κ. Κουτσουρέλη και Δ. Κοσμόπουλου).

[...]

Διαφορετική είναι η διάθεση και η πρόθεση του Βασίλη Ρούβαλη στις δικές του ανεπίδοτες επιστολές προς έντεκα αγαπημένους του ποιητές, Επιστολές σε ποιητή: τον Νίκο-Αλέξη Ασλάνογλου, τον Νικηφόρο Βρεττάκο, τον Νίκο Γκάτσο, τον Ε.Χ. Γονατά, τον Νίκο Καρούζο, τον Κλείτο Κύρου, τον Τάσο Λειβαδίτη, τον Γιάννη Ρίτσο, τον Μίλτο Σαχτούρη και τον –μοναδικό ζωντανό αλλά δυστυχώς ποιητικά σιωπηλό πια– Νίκο Φωκά. Ο Ρούβαλης απευθύνεται στους παλαιότερους αυτούς δημιουργούς ως νεότερός τους συνάδελφος στην τέχνη, με σεβασμό, αγάπη και θαυμασμό για το έργο και την προσωπικότητά τους, επιχειρώντας ταυτόχρονα να ερμηνεύσει τη γραφή τους, να παρακολουθήσει τον βίο τους, να εξετάσει την ηθική τους, να στοχαστεί πάνω στη δραστικότητα του παραδείγματός τους και στην αντοχή του λόγου τους.

Ό,τι χαρακτηρίζει τις επιστολές αυτές είναι η τρυφερότητα της ματιάς, η συντροφική διάθεση του Ρούβαλη προς τους ομοτέχνους του και η σχέση μαθητείας που σε μεγάλο μάκρος χρόνου φαίνεται να έχει αναπτύξει μαζί τους – και η οποία μεταδίδεται αριστοτεχνικά στον αναγνώστη. Από τις γραμμές των επιστολών, οι οποίες αρθρώνονται σε πεζό λόγο αλλά με ποιητική ελευθερία στην ανάπτυξή τους, περνάνε στιγμές τόσο της καθημερινότητας όσο και της ποίησης των αποδεκτών τους, επισημαίνεται ιδιαιτέρως η βαθιά σύνδεση καθενός απ’ αυτούς με τη γενέθλια γη ή με τον τόπο όπου έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του και τονίζεται, παρηγορητικά και με εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη του χρόνου, η αθανασία που μέσω της τέχνης κερδίζει ο ποιητής. Διαβάζουμε λόγου χάρη στην επιστολή προς τον Κλείτο Κύρου: «Τα ψιθυρίσματα από τους στίχους, τώρα που διαβάζω πάλι τα ποιήματά σου, είναι ταιριαστά στους συγχρόνους. Αρνούνται να σε διαβάσουν διότι προβάλλεις την αλήθεια τους σε ευθεία αντίστιξη με ό,τι επιθυμούν να είναι. Σε αποδέχονται σιωπηλά όμως, σε αναγνωρίζουν μέσα τους».

[...]


Παραπομπή εδώ

 

web site by WeC.O.M.
©