Σχόλιο για τις «Φωνές» στο περιοδικό Poetix


Βασίλης Ρούβαλης, Φωνές, Γαβριηλίδης 2011

Είναι οι αόρατες φωνές ενός χρόνου αμίλητου και αμείλικτου, μιας σιωπής ανείπωτης που αποτελείται από επίλογο, τέσσερις φωνές, τρία ιντερμέδια, πρόλογο και τρία παροράματα. Λόγος ποιητικά πυκνός και δομημένος με ισχυρές δόσεις λυρισμού. Θα μπορούσε να είναι μονόλογος ή μονόπρακτο αφήγημα ενός ανεξίτηλου αλφάβητου. Φωνές για όσους έχουν γερή ποιητική ακοή και μπορούν κι ακούνε το φως να φιλάει το κύμα και τον άνεμο να ριπίζει τη βροχή. Η μουσική της καταχνιάς ακούγεται έως πολύ μακριά.

Ντίνος Σιώτης, στήλη Μικρογεύματα, περ. Poetix, τ. 6 (φθινόπωρο-χειμώνας 2011-2012)

web site by WeC.O.M.
©